DEMONSTROWANIE DŹWIĘKÓW

Gdy dzieci po kolei zademonstrowały dźwięki na swoich instrumentach, Hani przy dyskretnej pomocy udało się wydobyć delikatny szmer, na co dzieci zareagowały spontanicznie, oklaskami nagradzając udany wysiłek. Przy innej okazji dzieci otrzymały plastikowe pu­dełka (po wyrobach garmażeryjnych), do których miały wrzucać kulki grochu a następnie potrząsać zamkniętym pudełkiem cze­kając na sygnał ze strony kolegi – dyrygenta. Hania wyznaczona do gry, nie zdążyła na tyle rozluźnić mięśni, aby móc potrząsnąć całym pudełkiem, zdołała jedynie zawołać: „Tomku” wzywając kolegę, który ją zastąpił. Po chwili zauważyłam jednak, że Hania delikatnie potrącała paluszkiem plastikowy, wywinięty brzeg wieczka. Zaproponowałam wszystkim dzieciom, aby posłuchały Hani i eksperymentowały ze swoimi pudełeczkami szukając wciąż nowych sposobów gry. Specjalnie dla Hani zaprojektowałam ćwi­czenie z rytmicznie wykonywanymi ruchami głowy w kierunku po­ziomym i pionowym podczas wymawiania słów: „Tak, tak, tak – nie, nie, nie” a także zaproponowałam objęcie głowy dłońmi i przechy­lanie jej na boki przy wypowiadaniu zdania: ”Mam taki wielki kłopot”. Hania uczyła się w ten sposób orientacji w schemacie własnego ciała a także ruchów skoordynowanych w zakresie głowy i rąk.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *